Hier in Almere is de dooi ingezet, ik kan zowaar mijn auto al weer een beetje ontwaren. Maar gelukkig hebben we de foto’s nog. Deze foto is genomen in het Waterlandsebos, hier in Almere-Haven.

Toen ik deze mensen tegemoet liep zei de vrouw “zo, jij hebt een grote camera” toen ze mij haar compact camera toonde. De grootte maakt natuurlijk niets uit, het is wat je er mee doet. In dit geval draaide ik me om nadat ik ze voorbij was gelopen en ving bij toeval deze scène. Het was eigenlijk een ‘snapshot’. De hond begon net op een goed moment te rennen en ze stonden mooi vrij in het midden.

Aangezien er tijdens de sneeuwbui weinig echte kleuren te zien waren heb ik er voor gekozen de foto naar zwart wit om te zetten. Ik ben vooral blij met de besneeuwde takken die bovenin mooi afsteken tegen de donkere achtergrond.

In de Lepelaarsplassen groeien veel wilgenbomen, deze tijd van het jaar groeien daar de wilgenkatjes aan. Deze waren al wat groter en zaten precies in het licht van de ondergaande avondzon.

The Hot Shoe Diaries

Afgelopen vrijdag kreeg ik het nieuwe boek van Joe McNally, The Hot Shoe Diaries, binnen. Vorig jaar schreef hij het boek The Moment it Clicks. Daarin viel de typische New Yorkse humor op (en het springen van hak op de tak, maar altijd toch eindigend bij een goed punt, net zoals in zijn blog), maar ook de enorme hoeveelheid informatie die werd gegeven, kennis vergaard over vele jaren van pro zijn en foto’s mogen maken voor bladen als National Geagraphic, Time en Life.

Kritiekpunt van dat boek was dat het was geschreven met meerdere flitsers in het achterhoofd, vaak meer dan twee. Veel ‘gewone’ fotografen hebben niet de beschikking over zoveel materiaal. Daarnaast ging het boek meteen rap van start, er werd al een behoorlijke hoeveelheid basiskennis verwacht.

The Hot Shoe Diaries is het boek wat veel mensen die The Moment it Clicks kochten hadden verwacht. Het eerste deel van dit boek gaat in op algemene zaken, camera/flitser instellingen en accessoires om licht mee te bewerken. Hoewel McNally ook aan het begin aangeeft dat het geen handleiding is, de precieze instellingen moet je toch daar uit halen.

Dit eerste hoofdstuk, net zoals de rest van het boek, is geschreven naar Nikon materiaal en functionaliteit. Veel is ook van toepassing op Canon materiaal, maar soms is het ook niet met een Canon flitser of het Canon systeem uit te voeren. Nikon fotografen zullen dus meer uit het boek kunnen halen, maar ook voor Canon gebruikers zoals ik is er veel nuttige informatie te lezen.

Het tweede hoofdstuk bespreekt het gebruik van ?�?�n flitser onder allerlei omstandigheden (een moeras, een sporthal, in Yellowstone National Park, etc.). Net zoals bij het eerste boek krijgen we het hele denkproces van McNally te zien, waarbij hij ook een aantal keer toegeeft soms gewoon op gevoel een sc?�ne aan te pakken en niet te weten waarom een bepaalde instelling het effect geeft. Licht is zelfs voor de meester soms nog een ongrijpbaar iets. Hoofdstuk drie en vier behandelen meerdere flitsers (twee en ‘a whole lot’) om af te sluiten met een Appendix waarin veelgebruikte Nikon instellingen worden behandeld.

Ook dit boek is weer een aanrader als je ge?�nteresseerd bent in flitstechniek. Het is een genot om te lezen, maar ik moet het af en toe wel wegleggen om de informatie te verwerken. Ben nu ongeveer op 30%.

Als het gaat zoals het eerste boek dan zal er snel een extra druk nodig zijn.

Nog een groothoek close-up foto van het Almeerderhout. Deze boom was voor een groot deel overgroeid met mos en trok daarmee de aandacht.

Een compleet verschil met de eerdere foto, met de zon mee gefotografeerd in plaats van er tegenin (ook iets eerder op de avond en een andere boom). Door jezelf een stukje te verplaatsen kun je dus hele verschillende effecten bereiken.

Daarom is het een goed idee om niet meteen bij de eerste blik op een foto onderwerp te gaan schieten, als je de tijd hebt neem dan de tijd om verschillende hoeken te onderzoeken. Vergeet ook niet om hoger of lager te kijken!

Nog een spelletje met het licht, de camera zo gepositioneerd dat het zonlicht van de laagstaande zon in de lens komt, maar net zo gedraaid dat er zo min mogelijk flare ontstond. Op deze manier kun je de lentesfeer aan een foto meegeven.

Vanmiddag een rondje gelopen door het Almeerderhout stadsbos, het weer was te uitnodigend om binnen te blijven zitten. In het bos is er nog niet heel veel te zien van de lente, maar toch enkele vroegbloeiers kunnen vinden.

In dit geval gebruikgemaakt van het tegenlicht van de laagstaande zon, een stop onderbelicht en dan was er toch nog steeds een sluitertijd van 1/2500s nodig. De foto is trouwens gemaakt met een groothoeklens, ook prima te gebruiken voor closeups.

Het licht zien

Zojuist ook een nieuw artikel op DigitaleFotografieTips.nl geplaatst, ik denk dat het wel aardig aansluit bij de foto hierboven: het licht zien.

Het weer was goed triest vandaag, heb mijn vrije dag (genomen vanwege mijn verjaardag) niet goed kunnen benutten voor fotografie. Daarom nog maar een plaatje van landgoed Groeneveld in betere tijden. Hopelijk is het morgen bij de landelijke intocht van Sinterklaas hier in Almere-Haven iets beter weer.

Heb de tijd echter wel goed besteed, op DigitaleFotografieTips.nl heb ik een artikel gepubliceerd over de wedloop in functies van camera’s nu de megapixel wedloop zijn langste tijd gehad lijkt te hebben.

Dit zijn de vallende blaadjes waar ik op stond te wachten. Nog lastiger te vangen dan het lijkt, want de wind gaat onvoorspelbaar door de bomen, de bulk komt naar beneden als de wind al bijna is gaan liggen en de bomen beslissen zelf ook nog min of meer of ze de boel laten gaan. Juist, zo kun je alles spannend maken ;)

Het was behoorlijk druk afgelopen zaterdagochtend op landgoed Groeneveld. Wandelaars, nordic-walkers, fietsers, trimmers en paardrijders. Het licht was geweldig in deze locatie, een mooi contrast tussen het warme licht aan de linkerkant en het koelere licht tussen de bomen aan de rechterkant. Deze foto ademt – voor mij – de echte herfstsfeer waar deze week een einde aan lijkt te zijn gekomen.

Nog een foto van de herfstkleuren op het landgoed van Kasteel Groeneveld in Baarn. Een schitterende locatie voor herfstfoto’s, zeker op zo’n mooie dag als gisteren. Ook net weer in het weekend, zoals zo vaak dit jaar.

En dan te bedenken dat ik tot twee weken geleden nog nooit van Groeneveld had gehoord. Ik kwam het kasteel toevallig tegen op de weg terug naar Almere na mijn rondje Lage Vuursche.